Effecten op het besturen van de stad

Pre-corona de stad besturen, is iets heel anders dan tijdens corona. En post-corona ziet de wereld er ook anders uit. Al was het maar omdat we ons – voor kortere of langere tijd - moeten conformeren aan de nieuwe 1,5 meter samenleving. Gelukkig gaat het de goede kant op met de bestrijding van dit virus, maar we moeten blijven volhouden. Met. Z’n. Allen. Het is zoals minister-president Rutte het zei: “Voorzichtigheid nu is beter dan spijt achteraf.”

Allereerst leeft het college intens mee met alle getroffen inwoners en hun naasten. Je zou maar ziek zijn, weten dat het einde nadert en geen afscheid van je dierbaren kunnen nemen. Je moeder met dementie niet kunnen opzoeken in het verpleeghuis terwijl zij daar niets van begrijpt. En weten dat dat in ieder geval zo blijft t/m 19 mei. En wat dacht u van al die artsen, verpleegkundigen en overig zorgpersoneel dat letterlijk knokt tegen corona….. Of u heeft een andere ziekte, maar de operatie wordt even uitgesteld. Of je bent ‘gewoon jong’ nu in coronatijd. Je bent jong en je wilt wat. Maar je kunt niets. Niet uitgaan, niet naar NAC, niet naar de sportschool of een evenement. En voor de moslimjongeren onder ons nu dus ook geen samenzijn tijdens de ramadan.

Bredanaars helpen elkaar. In goede én in slechte tijden. Dat heeft ons als college de afgelopen weken en maanden al heel vaak trots gemaakt. Omdat we met al die meer dan 180.000 Bredanaars de ernst van de situatie inzien. En omdat we net zo goed beseffen hoe moeilijk het allemaal is. Bredanaars snappen dat we elkaar tijdens de coronacrisis vooral helpen door juist niet samen te zijn, door zoveel mogelijk thuis te blijven en afstand te houden. 

Daarom is het ook zo prachtig om te zien hoe onze stad ondanks alles bloeit. Dat zit in ons DNA en dat wordt in moeilijke tijden alleen nog maar zichtbaarder. De coronacrisis zorgt er namelijk voor dat vele Bredanaars de handen uit de mouwen en de – figuurlijke – koppen bij elkaar steken om te helpen. Omdat ze iets voor een ander willen doen en betekenen. En simpelweg omdat sommigen daar nu tijd voor hebben. Bijvoorbeeld studenten die hun bijbaantje zijn verloren en nu kinderen die thuis les krijgen ondersteunen. Die ene buurjongen die de hond van de oudere mensen aan de overkant uitlaat. Of die buurvrouw die een boodschapje doet voor haar buurvrouw die arts is en alle tijd en energie steekt in het genezen van coronapatiënten.

Het college staat en blijft in verbinding met de stad. De ene keer door live in contact te gaan met inwoners of ondernemers tijdens de inmiddels bekende facebooksessie, een andere keer door in gesprek te gaan met vertegenwoordigers van de horeca of het MKB, dan weer door bij Zorg voor elkaar Breda de handen uit de mouwen te steken. En natuurlijk door alle prachtige initiatieven die in de stad ontstaan, een warm hart toe te dragen. 

Het is mooi om te zien dat de creativiteit en originaliteit van vele Bredanaars zich niet laat kisten door welk virus dan ook. Sterker nog, daar kan geen corona tegenop.